Met
onderstaande tekst willen we onze filosofie en onze werkwijze
uitleggen. Onze manier van handelen is niet "beter",
of "slechter" dan die van een ander, het is eenvoudigweg
onze manier van doen. We hebben de wens ons werk meer in overeenstemming
met de natuur te brengen en voelen ons mede verantwoordelijk
voor het welzijn van onze planeet. Met inslaan van een 'biologische
weg' willen we blijven nadenken over onze werkwijze, om er zeker
van te zijn dat zowel het milieu als onze klanten werkelijk
baat hebben bij de ingevoerde veranderingen.
Ondergroei
en beploeging van één op de twee rijen in de wijngaard:
Sinds
de jaren zestig worden veel wijngaarden voor 100% chemisch gewied.
Het gras wordt bespoten en vernietigd met onkruidverdelgers.
Tegenwoordig is dit helaas nog steeds de meest gangbare manier
van werken in de wijngaard.
In de herfst van 1998 wilden we iets doen tegen de erosie en
tevens een stap zetten naar een groter respect voor het milieu.
We hebben toen ondergroei ingezaaid tussen de rijen wijnstokken.
In 2005 hebben we onze werkwijze geperfectioneerd, en sindsdien
wordt de grond van één op de twee rijen omgeploegd,
zodat het regenwater beter in de bodem kan penetreren.
We hebben tevens geïnvesteerd in een machine die de grond
onder de wijnstokken kan ploegen. Met behulp van deze machine
hebben we het gebruik van onkruidverdelgers op de percelen die
ouder zijn dan 4 jaar, met 100 % teruggebracht. Vanaf september
2009 zullen we ook op de jongere percelen geen onkruidverdelgers
meer gebruiken.
Het
bespuiten:
Alweer
twintig jaar geleden knutselden we een soort sproeimachine in
elkaar die een deel van het sproeimiddel recycleert. Deze machine
kan echter alleen maar in het voorjaar gebruikt worden, op het
moment dat de wijnplanten beginnen uit te lopen.
In het voorjaar van 2007 hebben we geïnvesteerd in een
uiterst precieze sproeimachine, (zie foto hiernaast). Hiermee
kunnen we op een milieuvriendelijke wijze en met precisie het
hele wijnbouwseizoen werken.
We denken al lang en veel na over de wijze waarop we de wijngaard
bewerken. Een biologische wijnboer mag alleen zwavel en koper
gebruiken. Koper is een zwaar metaal dat onuitwisbare sporen
in de bodem achterlaat en echt biologisch is dat niet. Om die
reden hebben we lang gewacht alvorens we stappen wilden ondernemen
om als biologisch wijndomein erkend te willen worden.
Dankzij de aanschaf van de moderne en efficiënte die het
ons mogelijk maakt steeds minder zwavel en koper te gebruiken,
voelen we ons er klaar voor om vanaf 1 September 2009 officieel
met de conversie naar 'Biologische Wijnbouw' te starten.
Een
vruchtbare wijngaard:
De
grond wordt bemest op een doordachte wijze aan de hand van bodemanalyses.
Een gezonde en evenwichtige bodem geeft de wijngaard meer weerstand.
Ze is minder kwetsbaar voor ongedierte en hoeft daardoor minder
vaak te worden bespoten.
Definitie van "biologische
wijn"?
Voor
wijn heeft het woord "biologisch" eigenlijk geen duidelijke
betekenis. De wijn moet uit een biologisch bewerkte wijngaard
komen en verder voldoen aan de algemene regelgeving voor het
maken van wijn. Als we de voorschriften doorlezen waar biologische
wijnen aan moeten voldoen (vanaf de druivenoogst) dan kunnen
we constateren dat onze wijnen daar al sinds lange tijd aan
voldoen.
Het vertrouwen in de wijnboer is van wezenlijk belang, en het
etiket "biologisch" is daarvoor een garantie voor
degenen die hem niet kennen! Sommige "klassieke" wijnen
worden gemaakt met gebruik van een soort wettig toegestane trukendoos
om onevenwichtige wijnen weer in balans te brengen. Het gaat
hier vooral om zgn. "marketing" wijnen uit de nieuwe
wereld. Ik proef deze industriële wijnen soms "voor
mijn algemene ontwikkeling", maar ik vind het eigenlijk
zielloze wijnen.
De
aandacht gaat eerst uit naar de druif, en daarna naar de wijn:
Op
het moment dat we besluiten om een bepaald perceel te oogsten,
hebben we de druiven al meerdere weken geproefd en laten analyseren.
We weten precies waarom en op welk moment ieder perceel geoogst
moet worden. Daardoor wordt er uit de druif natuurlijke wijn
gemaakt met hetzelfde evenwicht als op de oogstdag. Wijnsteenzuur
wordt door ons niet toegevoegd en druivensuiker alleen bij hoge
uitzondering (bijv. in sommige wijnen uit de moeilijke millésimes
1993 en 2002), dit onder strikte controle van de douane. Sulfiet
voegen we zo min mogelijk toe en als gevolg daarvan moeten we
zuiver werken en de wijn regelmatig laten analyseren. Er is
een toegestaan maximum sulfiet en een voor het conserveren van
de wijn noodzakelijk minimum. Wij hebben altijd de minimumhoeveelheid
nagestreefd.
Metawijnsteenzuur, Ascorbinezuur, Arabisch gom en Citroenzuur,
die in de regel op het moment van de botteling worden toegevoegd,
gebruikten we ook al niet.
Om de kwaliteit van de wijn niet aan te tasten worden onze rode
wijnen niet meer geklaard en gefilterd. Daardoor kan er een
natuurlijk bezinksel in de fles voorkomen. Om al deze redenen
samen zal onze wijn niet veranderen na 2009. Ook het werk in
de wijnkelder verandert niet want eigenlijk dat al sinds ruim
10 jaar aangepast.
Wat kunnen we verder nog doen?
Goed
met het milieu omgaan is een kwestie van observatie, overweging
en geweten. Daar waar we onze gewoontes kunnen veranderen moeten
we het ook doen. Financieel gezien is het onmogelijk alles in
éénmaal te veranderen, maar we kunnen wel steeds
kleine stappen maken in de goede richting. We voeren de veranderingen
beetje bij beetje door op het moment dat we er de middelen voor
hebben.
Met
zonne-energie verwarmde wijnvaten:
Als
het in september koud is, moeten de druiven voor de gisting
wat verwarmd worden. Bij de appelmelkzuurgisting (dat is de
tweede gisting van de wijn) moet de temperatuur tussen de 20
en 25°C blijven en dat kost van oktober tot janurari veel
energie.
In 2003 hebben we een verbinding gemaakt tussen woonhuis en
wijnkelder. Daardoor konden we ons 'explodeerapparaat' (m.a.w.
een gevaarlijk ding) dat met gas functioneerde en waarmee we
de ‘calorieën’(4500 Watts) produceerden die
we nodig hadden, naar de zolder verbannen. Nu wordt dit kolossale
werk door de zon verricht.
Het is voor een wijnboer een immens genoegen om te voelen hoe
de zonnewarmte langzaam de druiven of de wijn komt strelen ...
Over
de lichtgewicht flessen:
Onze
flessen wegen slechts 300 gram terwijl standaardflessen 440
gram wegen en de meest gebruikte traditionele flessen zelfs
550 gram. Tegenwoordig is de zwaardere fles het meest in zwang.
De flessen van 300 gram die we gebruiken zijn stabiele toereikende
flessen voor een eenmalig gebruik.
In mijn bestelbus met aanhanger (met een laadgewicht van 3,5
ton) passen 3330 volle flessen van het model dat we gebruiken,
voor slechts 2690 traditionele flessen. Dat houdt dus in dat
we per lading 640 flessen meer kunnen vervoeren met hetzelfde
brandstofverbruik. Daar komt nog bij dat voor die 3330 flessen
250 x 3330 =832 kg minder glas wordt gebruikt. Als
we dat doorrekenen naar een jaarbasis, maakt een klein familiebedrijf
als het onze een besparing van ruim 30
ton glas!!!
Probeert u zich eens voor te stellen
hoeveel energie er nodig is om die onnodige 30 ton glas te produceren,
te transporteren en te recycleren.
Helaas wordt er niet naar dit soort dingen gekeken
bij de erkenning tot biologische wijnboer. En dat is jammer!
Het hergebruiken van flessen:
LWij
zouden in principe flessen kunnen hergebruiken… maar dat
betekent dat de lege flessen verzameld en vervoerd moeten worden.
Daarna moet er een desinfecteermiddel aan te pas komen, dat
het milieu schadelijk kan belasten, en dat ook sporen in de
fles kan achterlaten. Desinfecteren kan ook met kokend water,
maar daar is weer energie voor nodig.
Dan vind ik het beter voor het milieu om de flessen via de lokale
glasbakken te verzamelen en te recycleren in de regio waar de
wijn geconsumeerd is. De hoge hitte die nodig is om het glas
te smelten is de enige garantie dat een fles steriel is.
Gebruik
van natuurlijke kurken!
We
gebruiken natuurlijke kurken. Dat is duur, maar respecteert
de filosofie van de wijn en steunt het noodzakelijke onderhoud
van de Portugese bossen. Het voorkomt ook de milieuvervuiling
die verbonden is aan de fabricatie van plastic kurken.
Het WWF (World Wildlife Fund) heeft in 2002 en in 2006 een
oproep gedaan aan wijnboeren om de voorkeur te geven aan
het gebruik van natuurlijke kurken. Door het massale gebruik
van plastic kurken worden de productiezones van natuurlijk kurk
bedreigt, terwijl zij een grote biodiversiteit herbergen en
garant staan voor veel werkgelegenheid.
Hergebruik
van wijndozen:
U
kunt lege, onbeschadigde dozen weer bij ons inleveren, wij kunnen
ze hergebruiken!
Reizen
met het openbaar vervoer:
Voor
onze leveringstournee's tot in Denemarken gebruiken we veel
diesel. Maar beetje bij beetje brengen we onze CO2 uitstoot
wat terug dankzij de TGV. Mijn bestelbus blijft vaak in Parijs
of in Duitsland. Ik verplaats me dan per TGV en de wijn volgt
via een transportbedrijf met een gegroepeerd transport. Dit
scheelt nogal in energieverbruik.
Wilt
u hierover meepraten? Bent u het niet met me eens of heeft u
misschien ideeën?
Ik zie uw reactie graag tegemoet en antwoord u persoonlijk:
Denis ROBERT
Download
this text as PDF (300 Ko).
