|    
Na
de winterse werkzaamheden,
breekt in maart/april de tijd aan van de noeste
arbeid "in het groen", dat wil zeggen het werk op
de groeiende wijngaarden.
Het dieven van de wijnstokken heeft tot doel ongewenste scheuten
aan de voet van de wijnstok weg te halen.
    
Het plaatsen van ijzeren spalieren heeft als doel de groeiende
takken omhoog te leiden, zodat de wijngaard geen "jungle"
kan worden ...
... de wijnstok is tenslotte familie van de liaan!!!
Het
omploegen van de bodem is een fysiek zware bezigheid en wordt
daarom voor een deel mechanisch uitgevoerd. Bij jonge percelen
wordt het gedaan met menselijke kracht, om te voorkomen dat
de nog jonge en dus kwetsbare wijnstokken beschadigt raken.
 
Zowel de bodem als de wijngaard hebben baat
bij dit werk, het resultaat is bovendien een lust voor het oog
zoals u kunt zien op de foto hieronder van ons perceel 'La Montagnère',
genomen vanaf de heuveltop. In het voorjaar zijn onze percelen
eenvoudig te herkennen aan hun 'zebrastrepen': de
groene strepen (gemaaid gras) worden afgewisseld met bruine
strepen (omgeploegde grond).
 
Fytosanitaire
behandelingen zijn, zelfs in de biologische wijnbouw, onvermijdelijk.
Ze moeten de wijngaard beschermen tegen schimmelziektes zoals
meeldauw. Dit vervelende werk wordt meestal 's nachts gedaan,
om te voorkomen dat de wind een goede verspreiding van de producten
over de wijngaard hindert. Iedere zich respecterende wijnboer
probeert het gebruik van deze schimmelwerende middelen tot een
minimum te beperken.
Wij gaan nog verder en sinds 15 jaar hebben wij het gebruik
van insecticiden en anti-botrytis verbannen, ons kleine rendement
stelt ons in staat de trossen beter te beluchten en ze beter
te wapenen tegen insectenbeten, die minder gauw leiden tot verrotting.
Wij leggen onze mening over het respect voor de natuur verder
uit op de pagina "respect
voor de natuur".
 
Vaak
is de "bloei van de trossen" (de hoeveelheid bloemen,
die uit de knoppen komen in de lente en die na het bloeien de
druiventrossen geven) zwak en de oogst klein.
Echter soms, en dat in het bijzonder op wijngaarden jonger dan
6 jaar is de "bloei van de trossen" te groot voor
de kracht van de jonge wijnstok. Het is dan noodzaak "in
het groen te oogsten", dat wil zeggen de overtollige
trossen af te snijden en te laten vallen. Een tijdrovend werkje,
maar het resultaat ervan is af te zien aan de gezondheid van
de wijnstok en de kwaliteit van de wijn.
Omhoog
Tussen
april en juli lopen de takken zienderogen uit. Ze worden
met de hand geschikt en opgebonden. Dit heet in het frans 'relevage'.
Daarna worden stelselmatig alle ijzeren spalieren met de hand
opgehoogd om zo de opgebonden takken in toom te houden en aldus
te voorkomen dat de Mistralwind ze uit elkaar waait en breekt.
Vervolgens worden de takken getopt (l'écimage),
door een 'écimeuse' (helaas hebben we hier geen foto's
van... we zullen proberen er dit voorjaar aan te denken !).
Net als het dieven, is dit een handeling die tussen april en
juli op ieder perceel 3 tot 5 maal herhaald moet worden.
Hieronder
ziet u onze leerjongen Aurélien aan het werk, in 2008.
  
Vanaf
de maand juni, moeten de de druiventrossen in geval
van vochtige weersomstandigheden (zoals bvb. in 2008) gelucht
worden door handmatige gedeeltelijke ontbladering.
Hierdoor worden de trossen beter aan het zonlicht blootgesteld
en worden ze sneller door de Mistralwind gedroogd.
  
Dan
breekt eindelijk de tijd van oogsten aan...
De wijnoogst, of dit nou mechanisch of handmatig gebeurd, staat
voor een periode van intensief werk. Maar het is zeker de meest
aangename tijd van het jaar, want het is het einddoel
van alle andere werkzaamheden!
Maar
voordat de oogst kan beginnen, wordt het
rijpen van de druiven nauwlettend gevolgd.
|
